<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Àlex Mañas &#8211; LLEGIR.CAT</title>
	<atom:link href="https://www.llegir.cat/tag/alex-manas/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.llegir.cat</link>
	<description>Revista digital de cultura</description>
	<lastBuildDate>Sun, 05 Nov 2017 18:36:36 +0000</lastBuildDate>
	<language>ca</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	

<image>
	<url>https://www.llegir.cat/wp-content/uploads/2020/12/cropped-llegir_cat_favicon_gran_fonsblanc-32x32.png</url>
	<title>Àlex Mañas &#8211; LLEGIR.CAT</title>
	<link>https://www.llegir.cat</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>Un quadre que es desdibuixa massa lentament</title>
		<link>https://www.llegir.cat/2011/12/el-cuadro-o-el-principio-del-fin-versus-teatre/</link>
					<comments>https://www.llegir.cat/2011/12/el-cuadro-o-el-principio-del-fin-versus-teatre/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Redacció]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 20 Dec 2011 23:01:56 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[ESCENA]]></category>
		<category><![CDATA[Àlex Mañas]]></category>
		<category><![CDATA[Anton Txékhov]]></category>
		<category><![CDATA[Manel Haro]]></category>
		<category><![CDATA[Versus Teatre]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.llegir.cat/?p=7448</guid>

					<description><![CDATA[<a href="https://www.llegir.cat/2011/12/el-cuadro-o-el-principio-del-fin-versus-teatre/"><img align="left" hspace="5" width="150" height="150" src="https://www.llegir.cat/wp-content/uploads/2011/12/cuadro-o-el-principio-del-fin-150x150.jpg" class="alignleft tfe wp-post-image" alt="" decoding="async" srcset="https://www.llegir.cat/wp-content/uploads/2011/12/cuadro-o-el-principio-del-fin-150x150.jpg 150w, https://www.llegir.cat/wp-content/uploads/2011/12/cuadro-o-el-principio-del-fin-83x83.jpg 83w, https://www.llegir.cat/wp-content/uploads/2011/12/cuadro-o-el-principio-del-fin-111x111.jpg 111w" sizes="(max-width: 150px) 100vw, 150px" /></a>&#160; Manel Haro. Barcelona / @manelhc Es titula El cuadro o el principio del fin i arriba com una reinvenció de Las tres hermanas de Txékhov, però la versió d’Àlex Mañas recorda més aviat unas Meninas de Velázquez moderna i desesperada. Sobre l’escenari del Versus, quan entren els espectadors, es pot veure una noia llegint un llibre i parlant sola. El públic busca la seva cadira, es treu les jaquetes i, mentre, es va fent una idea del que es trobarà. I el que es trobarà és la narració de tres històries lligades que formen part d’un mateix quadre, el que s’ha imaginat la noia que llegeix, com si fos una encarnació de Velázquez pintant diversos personatges, entre els quals [&#8230;]]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://www.llegir.cat/2011/12/el-cuadro-o-el-principio-del-fin-versus-teatre/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
