<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Lluís Homar &#8211; LLEGIR.CAT</title>
	<atom:link href="https://www.llegir.cat/tag/lluis-homar/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.llegir.cat</link>
	<description>Revista digital de cultura</description>
	<lastBuildDate>Fri, 18 Dec 2020 11:33:52 +0000</lastBuildDate>
	<language>ca</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.9</generator>

<image>
	<url>https://www.llegir.cat/wp-content/uploads/2020/12/cropped-llegir_cat_favicon_gran_fonsblanc-32x32.png</url>
	<title>Lluís Homar &#8211; LLEGIR.CAT</title>
	<link>https://www.llegir.cat</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>El refugiat senyor Lihn busca el seu lloc al Lliure</title>
		<link>https://www.llegir.cat/2018/12/la-neta-del-senyor-lihn-lluis-homar-philippe-claudel-guy-cassiers-teatre-lliure/</link>
					<comments>https://www.llegir.cat/2018/12/la-neta-del-senyor-lihn-lluis-homar-philippe-claudel-guy-cassiers-teatre-lliure/#comments</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Redacció]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 15 Dec 2018 11:15:01 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Drama]]></category>
		<category><![CDATA[ESCENA]]></category>
		<category><![CDATA[Lluís Homar]]></category>
		<category><![CDATA[Manel Haro]]></category>
		<category><![CDATA[Philippe Claudel]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.llegir.cat/?p=33446</guid>

					<description><![CDATA[<a href="https://www.llegir.cat/2018/12/la-neta-del-senyor-lihn-lluis-homar-philippe-claudel-guy-cassiers-teatre-lliure/"><img align="left" hspace="5" width="150" height="150" src="https://www.llegir.cat/wp-content/uploads/2018/12/t_homar_lihn_047-e1544721966282-150x150.jpg" class="alignleft tfe wp-post-image" alt="La neta del senyor lihn lluis homar" decoding="async" srcset="https://www.llegir.cat/wp-content/uploads/2018/12/t_homar_lihn_047-e1544721966282-150x150.jpg 150w, https://www.llegir.cat/wp-content/uploads/2018/12/t_homar_lihn_047-e1544721966282-83x83.jpg 83w, https://www.llegir.cat/wp-content/uploads/2018/12/t_homar_lihn_047-e1544721966282-111x111.jpg 111w" sizes="(max-width: 150px) 100vw, 150px" /></a>Lluís Homar protagonitza el monòleg 'La néta del senyor Lihn' dirigit per Guy Cassiers i basat en una novel·la de Philippe Claudel]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://www.llegir.cat/2018/12/la-neta-del-senyor-lihn-lluis-homar-philippe-claudel-guy-cassiers-teatre-lliure/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>1</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>El refinat art de la comèdia del gran teatre de la humanitat</title>
		<link>https://www.llegir.cat/2015/02/lart-de-la-comedia-teatre-nacional-homar-filippo/</link>
					<comments>https://www.llegir.cat/2015/02/lart-de-la-comedia-teatre-nacional-homar-filippo/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Redacció]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 23 Feb 2015 09:15:08 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[ESCENA]]></category>
		<category><![CDATA[Eduardo De Filippo]]></category>
		<category><![CDATA[Júlia Costa]]></category>
		<category><![CDATA[Lluís Homar]]></category>
		<category><![CDATA[Teatre Nacional de Catalunya]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.llegir.cat/?p=17863</guid>

					<description><![CDATA[<a href="https://www.llegir.cat/2015/02/lart-de-la-comedia-teatre-nacional-homar-filippo/"><img align="left" hspace="5" width="150" height="150" src="https://www.llegir.cat/wp-content/uploads/2015/02/artcomedia_cap_home2-150x150.jpg" class="alignleft tfe wp-post-image" alt="" decoding="async" srcset="https://www.llegir.cat/wp-content/uploads/2015/02/artcomedia_cap_home2-150x150.jpg 150w, https://www.llegir.cat/wp-content/uploads/2015/02/artcomedia_cap_home2-83x83.jpg 83w, https://www.llegir.cat/wp-content/uploads/2015/02/artcomedia_cap_home2-111x111.jpg 111w" sizes="(max-width: 150px) 100vw, 150px" /></a>&#160; Júlia Costa. Barcelona / @liujatasco A la Sala Gran del TNC es pot veure fins al mes d’abril el muntatge sobre l’obra  L’art de la comèdia, d’Eduardo de Filippo, dirigit per Lluís Homar qui també fa un dels papers principals i amb traducció de Xavier Albertí, director del TNC. Al mateix temps la Filmoteca de Catalunya ofereix un cicle dedicat a aquest autor, divers i molt interessant. De Filippo va ser un home de teatre immens i polièdric que va elevar a la categoria d’universalitat el localisme i el costumisme, en aquest cas, napolitans. Va tenir una vida llarga, complexa i apassionada però va arribar a gaudir del reconeixement del seu país, un reconeixement que amb els anys no [&#8230;]]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://www.llegir.cat/2015/02/lart-de-la-comedia-teatre-nacional-homar-filippo/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>La &#8216;Terra baixa&#8217; més personal de Lluís Homar</title>
		<link>https://www.llegir.cat/2014/12/la-terra-baixa-mes-personal-de-lluis-homar-al-teatre-borras/</link>
					<comments>https://www.llegir.cat/2014/12/la-terra-baixa-mes-personal-de-lluis-homar-al-teatre-borras/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Redacció]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 05 Dec 2014 10:21:58 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[ESCENA]]></category>
		<category><![CDATA[Àngel Guimerà]]></category>
		<category><![CDATA[Lluís Homar]]></category>
		<category><![CDATA[Manel Haro]]></category>
		<category><![CDATA[Pau Miró]]></category>
		<category><![CDATA[Teatre Borràs]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.llegir.cat/?p=17480</guid>

					<description><![CDATA[<a href="https://www.llegir.cat/2014/12/la-terra-baixa-mes-personal-de-lluis-homar-al-teatre-borras/"><img align="left" hspace="5" width="150" height="150" src="https://www.llegir.cat/wp-content/uploads/2014/12/terrabaixa-150x150.jpg" class="alignleft tfe wp-post-image" alt="" decoding="async" srcset="https://www.llegir.cat/wp-content/uploads/2014/12/terrabaixa-150x150.jpg 150w, https://www.llegir.cat/wp-content/uploads/2014/12/terrabaixa-83x83.jpg 83w, https://www.llegir.cat/wp-content/uploads/2014/12/terrabaixa-111x111.jpg 111w" sizes="(max-width: 150px) 100vw, 150px" /></a>Manel Haro. Barcelona / @manelhc A simple vista, pot semblar estrany que una obra com Terra baixa, amb uns personatges tan contraposats, sigui interpretada per només un actor, encara que sigui Lluís Homar, que sempre és una garantia i que coneix sobradament el text d’Àngel Guimerà perquè ja va fer de Manelic en dues ocasions (al 1974 i al 1990). Quan comença la funció, es veu una escenografia sòbria, amb una taula, una cadira, un parell de botes, una escombra i un vestit de núvia penjat. Enmig d’una imponent llum blanca entra en escena l’actor, vestit de carrer, res d’època, i comença a parlar. Sembla que pot ser una lectura dramatitzada, però un es comença a qüestionar ràpidament com farà [&#8230;]]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://www.llegir.cat/2014/12/la-terra-baixa-mes-personal-de-lluis-homar-al-teatre-borras/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
